Domme plaatjes en gemiste kansen.

Ja, ik ben oud.

Ik heb enorm veel meegemaakt. Ik heb heel veel gezien en ben in situaties terechtgekomen waarvan velen zich geen voorstelling van kunnen maken.

Maar één ding is zeker: de wereld is naar de verdoemenis aan het gaan.

Waarom schrijf ik dit? Omdat er geen respect meer is en de mensheid steeds meer verandert in een moordende bende.

Enkele weken geleden plaatste ik een foto van een laptop die volledig beplakt was met leuzen en stickers. Die laptop stond zichtbaar op tafel tijdens een van de eilandsvergaderingen.

Ja, ik ben oud, maar ik heb mij 72 jaar lang bewogen in de hoogste regionen van de maatschappij. Ik kwam terecht in vergaderingen waar de top van vele landen aanwezig was. Ik woonde zeer belangrijke bijeenkomsten bij met regeringsleiders en andere invloedrijke personen. Ik heb gesprekken gevoerd met de absolute top van het systeem.

Dat allemaal terwijl ik lokaal werd uitgemaakt voor een “eilandsgek”, verstoten werd en mijn leven werd afgenomen door de lokale en Nederlandse politieke maffia.

Ondanks alles respecteerde ik iedere persoon die tegenover mij zat, ook degenen die mijn leven hebben verwoest. Zo werkte het spel aan de top van het systeem.

Wat ik mij nog goed herinner, is het respect waarmee wij elkaar benaderden en de regels die daarbij hoorden. Ik heb mij 72 jaar lang misschien anders gekleed en ik weigerde een pak of een smoking te dragen, maar ik bestookte mijn tegenstanders niet met stickers op bijvoorbeeld een laptop.

Dat deden we niet, omdat je door zulke leuzen openlijk je eigen positie en denkwijze prijsgaf. De tegenpartij kon daardoor precies achterhalen hoe jij dacht.

Nu is de politiek een boevenbende. Dat kon je ook aflezen aan de foto van die bewuste laptop. De teksten daarop maakten openlijk duidelijk wat de betrokken medewerkers van politici over hun tegenstanders dachten.

Alle kaarten zijn weggegeven. Alle respect is verdwenen. Onderhandelingen zijn nauwelijks nog mogelijk, want iedereen weet vooraf al hoe de ander over hem denkt.

Weg onderhandelingen.

Weg respect.

Weg iedere kans op politiek succes.

Ja, vroeger was het anders. Zelfs met mijn grootste vijanden, zowel in mijn persoonlijke leven als in de politiek, en zelfs met mensen met wie werd onderhandeld, bijvoorbeeld kinderhandel of over uiterst zware en gevoelige onderwerpen, bleef er wederzijds respect bestaan. Juist daardoor kon er veel worden besproken, bijgesteld en opgelost.

“Vroeger was het anders.”

Nu is het vooral dom geklets en het verspelen van kansen.

John H Baselmans-Oracle